Inmiddels alweer zes jaar geleden fietste ik naar Singapore. Van die tocht van 17000 km is het deel door de Pamir mij het meest bijgebleven. Nergens heb ik meer genoten, maar ook afgezien als in de Pamir. Na mijn terugkeer in Nederland heb ik iedereen tot op het bot verveeld met mijn verhalen over die prachtige regio met als centraal thema de Pamir Highway die ingeklemd ligt tussen Tadzjikistan en Afghanistan, een weg die bijna net zo woest is als de Panj-rivier die de grens vormt tussen beide landen.
Was iedereen tot op het bot verveeld? Nee, Ab en Elma raakten zo enthousiast dat zij graag een keertje over deze legendarische weg wilden fietsen. En ik wilde heel graag met hen mee. Nu is het dan zover. We zijn 15 juli met onze fietsen aangekomen in Dushanbe, de hoofdstad van Tadzjikistan en hebben onze intrek genomen in The Green House Hostel, dé ontmoetingsplek voor fietsers in deze regio. Hier kan je ervaringen uitwisselen met andere reizigers, gereedschap lenen, (ongevraagd) adviezen krijgen over het repareren van onderdelen, etc. Op de binnenplaats hoor je de hele dag het geluid van plakband dat eindeloos wordt afgerold door de vertrekkende fietsers om de zelf gemaakte fietsdozen vliegtuig fähig te krijgen.
Dan volgt nu een kans om de topografische kennis bij te werken, of op z’n minst Google Maps eens over wat ander te bevragen. Omdat de grens tussen Kirgizië en Tadzjikistan vanwege een conflict over water al een paar jaar dicht is, kunnen we onze tocht niet eindigen in Osh, maar moeten we een rondje fietsen. Het plan is om eerst naar Khalai Khumb te fietsen en daarna langs de Panj rivier naar Koroch, de hoofdstad van de autonome regio Gorno Badakshan. Via de Wakhanvallei fietsen we daarna door naar Alichur en Murghab om de Akbaitalpas met een hoogte van 4655 m boven zeeniveau over te fietsen. In Karakol hopen we weer een beetje op krachten te komen om dan via de Bartangvallei terug te keren naar Rushon (iets ten noorden van Khorogh). Daar nemen we een taxi naar Dushanbe en eindigt de reis.
Vandaag vertrekken we via de noordelijke route naar Khalai Khumb
Grumpyoldcyclist 
Yes! De Grumpy-blog is er weer! Ik ga je avontuur met Elma en Ab zéker volgen! Veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel succes en plezier!
Mariëlle
LikeLike
Dat gaat lukken. Vandaag een beetje mindere dag, maar vanaf morgen gaan we er weer voor! 🚵♂️🚵🚵♀️💨💨💨
LikeLike
Ha Everhard, wat leuk zeg, daar ga je weer! Ben heel benieuwd naar jullie avonturen. Goede reis!
LikeLike
Ja, het is weer zover. We houden jullie op de hoogte. 😎
LikeLike
Wat weer een mooie weergave van de omgeving en de plannen. We wensen jullie een aantal prachtige weken toe! Ik ben benieuwd naar jullie bevindingen en dus je volgende verslag! Fijne tijd toegewenst!!
LikeLike
Ja, terug in Dushanbe voelde heel goed. We zijn gisteren vertrokken, maar vandaag ging wat minder. Problemen met de darmen. De eigenaar van een restaurant waar we nu zijn heeft me een Russische pil gegeven die het probleem moet oplossen. 😎 Morgen weer verder!
LikeLike
Wat een avontuur. En zo ken ik je weer: hoe meer afzien, hoe meer je geniet! Dus ik wens je zware tijden toe. Groeten aan je vrienden. En let op jullie veiligheid. Groetjes. Jan
LikeLike
Ja, het voelt goed hier weer te zijn. We waren in hetzelfde hostel als zes jaar terug en dezelfde vibes kwamen weer boven. Vandaag een beetje in de lappenmand, maar hopelijk is dat morgen weer over.
LikeLike
Wat leuk dat je weer op de fiets zit Everhard!
LikeLike
Ja, het voelt goed om weer terug te zijn. Vandaag ietsje minder vanwege protesterende darmen, maar hopelijk is dat morgen over. 😇 Het is bloedheet en daar moeten we een beetje aan wennen. Mensen zijn ontzettend aardig, iedereen groet ons en geeft ons complete meloenen, appels en flessen water. Kortom geweldig.
LikeLike
Ik heb mij net aangemeld om jullie avonturen te volgen. Het fietsen zit niet in mijn bloed, maar mooie reizen maken zeer zeker. Groetjes Margret en Tiemo
LikeLike